16 yıl kaldığım Ankara’dan ayrılırken beni sadece bir kişi AŞTİ denilen yerden uğurlamıştı. Yavuz bey gözlerime biraz acıyarak bakmıştı, biliyordu Ankara sevgimi. İçinde tutamamış, bazı acı gerçekleri manidar birkaç sözle yüzüme vurmuş ve bana ‘’ güle güle ‘’ demişti. Uzun süredir, Ankara’dan ayrılmam gerektiğini taş, toprak, hava haykırıyor ama belki de ben bir türlü anlamıyordum… Sonunda belki sayısını bilmediğim insanla tanışıklık ve belki birkaç bin Ankara’ya ait rehber kaydıma rağmen, sadece bir kişinin o da alelacele uğurlamasıyla terk etmiştim sevdalandığım …
Ay: Haziran 2023
Bir ala geyik peşinde, Kaf dağlarında, Taklamakan çöllerinde, Tuna kıyılarında, Kepez’de, Çankaya yokuşunda balam; Düşlerimde, gülüşlerimde ve, Yitirdiğim dünyaların coğrafyalarında. Bir Bozdoğan türküsü dudaklarımda, “Al mendilim sende kalsın, sil yaşını…of” Ayrılmak mı hey can Terk edilmişlik …