16 yıl kaldığım Ankara’dan ayrılırken beni sadece bir kişi AŞTİ denilen yerden uğurlamıştı. Yavuz bey gözlerime biraz acıyarak bakmıştı, biliyordu Ankara sevgimi. İçinde tutamamış, bazı acı gerçekleri manidar birkaç sözle yüzüme vurmuş ve bana ‘’ güle güle ‘’ demişti. Uzun süredir, Ankara’dan ayrılmam gerektiğini taş, toprak, hava haykırıyor ama belki de ben bir türlü anlamıyordum… Sonunda belki sayısını bilmediğim insanla tanışıklık ve belki birkaç bin Ankara’ya ait rehber kaydıma rağmen, sadece bir kişinin o da alelacele uğurlamasıyla terk etmiştim sevdalandığım …