Medeniyet kelimesinin, Bediüzzamanın tabirlerinde ‘mim’siz olarak geçmesi sık sık aklıma geliyor. M harfi olmayan medeniyet. Yani ‘edeniyet’. Hiçbir zaman bizim dünyamız, benim dünyam demedim zaten bu medeniyete, benim olmadı hiç! Hadi yallah felan yere diyenleri duyar gibiyim. Genelde ahmak insanların dilindeki bu sesleniş ifadesini, medeniyeti sanki bir ülkenin yaşayış ve siyasi idaresi şeklinde anlayanların dilinden duymak her zaman olasıdır. Ama değil işte! Medeniyet güneştir… hem de herkesin üstüne açan. Bazen Campanella’nın ütopyasında bulursunuz bu güneşi; bazen de Tanrıların Arabalarında, bazen …