Vefa öyle iksirdir ki kilometrelerce tepedeki bulutun içine saklı reşhaları alır toprağın bağrındaki muhtaç tohumun sinesiyle buluşturur. Her ne kadar buna natürel seleksiyonun icabı olarak bakan olsa da, kainata ve kainatın gözbebeği dünyaya da bir şiirin ahengi veya kafiyesi gibi bakanlar buna hiç de tek düze böylesi soğuk bakış açısıyla bakamaz. Madem ki; insana hatta hayvana dahi kuvveler (lügate bakın lütfen) yüklenmiş, duygularla donatılmış, bitkiler dahi bundan nasiptardır (payını alır). Öyleyse kâinatın işleyişinde dahi bunlar vardır. İki sevgilinin tren …
