İlk durağım Viyana. Karşılayan kişi benim 33 yıllık hem Üniversite hem de yol arkadaşım. Viyana’daki tek işim ziyaretti. Her zaman kabul ettiğim ‘el mekân bil mekîn’ kuralından dolayı Viyana’yı nezdimde tek güzel kılan şey orada yaşayan dostlarımdı. Yoksa tarihi varmış, Osmanlı gelmiş dayanmış, Tuna’sı akarmış, ekonomisi çağlarmış pek de umurumda değil! Yanında kendini iyi hissettiğin ya canlı ya da üzerinde hatıralarını biriktirdiğin cansız şeyler olmalı. Üzerine bir zamanlar saflıkla bastığın kaldırım taşları dahi bazen modernite sevdalısı canlılardan daha kıymetli oluyor. …